خاونکار، خاوندکار، خاونگار یا خاوندگار مهمترین عید مذهبی مردم یارسان است که به آن جشن مرنو، جشن پادشاهی یا عید یاران هم گفته میشود. خاونکار هر ساله بر اساس گاهشماری کردی گرمسیری سلطانی در آغاز زمستان کردی (اواخر آبان یا اوایل آذر) برپا میشود. ب

دﻋﺎﻫﺎﯼ ﻣﻬﻢ ﻭ ﭘﺮﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﺩﺭ ﺩﯾﻦ ﺍﻫﻞ ﺣﻖ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﯼ ﯾﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ ، ﻧﺎﻣﻪ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺳﺮﻭﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﭘﯿﺸﻮﺍﯾﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺁﺋﯿﻦ ، ﭘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺩﻋﺎﻫﺎ ﻭ ﻧﯿﺎﯾﺸﻬﺎﯼ ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﻧﻐﺰ ﺑﺎ ﻣﻔﺎﻫﯿﻤﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻭ ﮐﻬﻦ ﮐﻪ ﮔﻮﺍﺭﺍﯼ ﺭﻭﺡ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺑﺨﺶ ﺭﻭﺍﻥ ﺁﺩﻣﯽ ﻣﯿﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﯾﻦ ﺩﻋﺎﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﻭﺻﻒ

زمسان چی و سر ریو بی و وهار ایل و عشایر کم کم دانه بار تقه ی تیلا بار دور مینگه ی نو صو کوچ خیره ارا دالاهو تازه عروسان نو پرده ی حرم پری عیش نوش هانه خم چم نازار قامتان سای صحن پرور گوش میان و دنگ خالو هوره کر خالو هوره کر بچر ارانم هورد

داوو ای درده داوو دواکی دوای ای درده ای کوه او کوه هرده وهرده دم ومل سرا وک دالک مرده وی طوره هلاک راگم گم کرده صحرا طی مکم وی آه سرده هم دادرسی ای داوو هاوار کرم که وحال مل و مور و مار مدام آماده داوو کو سوار له حال مردم آگاس آگاه دار دادرسی د

طبق دستور دین یارسان هر یک از پیروان مکلف به داشتن پیر و دلیل برای سرسپردن میباشند. در زمان سلطان اسحاق، پیر بنیامین سمت پیری و داود کهو سوار سمت دلیلی بر همهٔ پیروان یارسان داشتند؛ ولی به دلیل متأهل نبودن و نداشتن فرزند، سلطان اسحاق هفت خاندان یا

دسم وه دامانت ، چنم فن نکی چون جرده رای، قافلم نکی بن چینه و یانم ریشه کن نکی چون تجار دانم، غرق آو نکی کشتیم گیر دام و گرداو نکی چون درویش برگم ، وه کلپوس نکی ورد زوانم ،وه یا دوس نکی سرتا پای بالام ، سفید پوش نکی ویلی کلفتم ، فراموش نکی بساطم

کی وه تیه مستی, نیشانه ی کفره نمره ی مستان,کی وه تیه صفره چو آگری چیه...وی سرزمینه مه ر جا نمازی,نیشانه ی دینه مگر چوارقدوچادر,نیشان پاکیه موییگ نمایان بو,مه ر هرزگیه نیشان زاهدی.....مه ر عبا و قباس ایی فکره یاران,وه ریشه خطاس عابد و زاهد.....

بیلن بنیوسم و خیــون جرگــــم سیـه مپوشن له عــــزای مرگـــم بیل تا بنیوســـم وه خیـون گرمم صیورت ریش مه کن و بـان ترمم هرکـس شیــن بکیــد و بان لـشم عـــزاو او دنیــا کیــدن و بــشم هرکس ریش بکید صیورت و بانم با رکولهٔ گــناه بســید لــه شـــانم

یاران یاوران گوش بین له ده نگم گوش بین له که زه ی ناله ی دل ته نگم گوش بین له جرگ همیشه خوین م گوش بین له ندای داخ دروین م گوش بین له زاری؛شیون و دردم گوش بین له زه نه ی همیشه سردم له رخسار جوان م له باطن پیرم دایم له دنیای روشن دل گیرم

نمن جور جاران رنگ و دماخم زرد بیسه بوسان وشک بیه باخم جور عزیز مرده شین و زاریمه افاقه نیری درد کاریمه پیری و هزار عیب بین و زوال بیمسه تویلکی بری دم بطال قامتم پیر وینه دار توی بی قرپ و حرمت ناخاله بی روی چند تیر کاری نیشتن و جرگم روزی هزار جا